บทที่ 32 32

เรนิตาเลือกเสื้อผ้าเรียบร้อย ก่อนทำท่าจะควักเงินออกจากกระเป๋า แต่เธอช้ากว่าภาสกร เขาชิงยื่นเงินให้แม่ค้าก่อนเสียแล้ว

“อะไรกัน เดี๋ยวฉันจ่ายเอง ฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครหรอกนะ” พลางมองหน้าชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง ถึงเธอจะพกเงินมาไม่มาก แต่เสื้อราคาแค่นี้สามารถจ่ายเองได้สบายๆ

“ผมซื้อให้ เพราะตอนนี้ คุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ